Branicki Park

Białystok

2026-05-23

Białystok; 2025’in ilkbahar dönemini geçirdiğim, Erasmus projesi kapsamında gitme imkanı bulduğum ve şu sıralar aklıma gelip gitmeyi bilmeyen şehir (insanlar). Öylesine ve zamanındaki 2.7 genel ortalamamla girdiğim Erasmus sıralama sınavında, beklenmedik bir şekilde seçilmem sonucunda, tası tarağı toplayıp Varşova’ya oradan da Białystok’a doğru yol almıştım.


Kronolojik sırasız fotoğraflar

Varşova Chopin Havalimanı
Taylan’la en yakınlaştığımız an
3. Dünya karması - Arya’nın doğum günü sonrası devrilmişiz
Yerel lezzetleri deneyip sonrasında pierogi yemeye gittiğimiz günden, 2. haftanın sonunda kayıplara karışanlardan
Andreas’ın uzun yoldan gelen misafirleriyle, Ege mutfağı temalı piknik etkinliğimiz - Dojlidy
Marti’nin gönüllü arkadaşları, Recep, Sezer ve ben - Pub Fiction
McDonald’s gibisi yok
+ Adaları isterim yalnız?
Uzun bir aradan sonra ilk güneşli günde dondurmacı
Branicki Sarayı
Nero’nun bizi büyük ısrarı sonucu götürdüğü ve sonra bağımlısı olunan Asya yemekçisi
Piknik sonrası 5 çayı; kettle’a su koymaya gitmiştim ben, ne olmuşsa o zaman olmuştur herhalde
Beta 724 - Akşam öncesi hazırlık - insan bi odasını toplar misafir gelecek
Bialystok belediyesi su parkı gezimiz (terliklerimi unutup, bütün kompleksi çıplak ayakla dolaşmama ses çıkarmayan ablalar ve abiler, iyi ki varlar)
Göl yanı kamp ateşi - 2. veya 3. etkinlik
Martina ve gönüllü arkadaşlarıyla sinemadayız
Yurt odamın camından üniversite kampüsü
I <3 PB yazısının önünde verdiğim mistik poz
İlk haftalardan; Mert’le günlerdir ilk kez güneş görmemizin getirdiği mutlulukla kampüsün çimlerine inişimiz
Papaz kaçtı oyuncuları - oyundan sonra şehir merkezinde bisiklet turunun ardından, 6 sularında McDonalds’a kahvaltıya gitmişizdir büyük ihtimal
Bialystok merkez
Andreas, Christina ve Mr. Erasmus’la açık hava çarşı keyfi
Santander’e ya da AVM’ye giderken yanından geçilen (köşesinde bisiklet park alanı da vardı), güzelim Mickiewicz gölü (blog aslında burada yazılacaktı fakat gölün ismine dilim dönmedi)
Yerli ve milli gereksiz özgüven pozumuz
Şehirdeki son birkaç günden; nereli olduğunu bir türlü anlamadığımız abla ve kemik kadro
Kıtır ekmekli tarhana çorbası
Marti’yle Rossmann’da gözlük beğenmece
Nero’yla gölde güneşi batırırken, hoparlöründen Portekizce bir şeyler açmıştı sanırım, kameraları olmazsa olmazları zaten
Stadyumun aşağısındaki pistte, zamana karşı yarış etkinliği
İlkbahar ortasında birden beliren, şehrin bisiklet yollarında sürmesi aşırı zevkli ve ucuz (ilk 15 dakika ücretsiz sonra 1’er Zloty artıyor), suyunu çıkardığımız bisikletler
Mutlu aile tablomuz
Yol bulduran; şehrin Katolik katedrali
Kampüste çimenliklerde piknik ve sonrasında oyun döndürmece
Alejandro’nun bahçesindeki eğlence sonrası, çarşıdaki dilim pizzacı önünde tıkınırken
Zwierzyniecka Caddesi
Doğum günü RP’si kasarken; Apo abi biraz gergin fakat geri kalanlar oldukça mutlu
Dönüş trenime beni uğurlamaya gelen güzel insanlar - Tino’nun önceki gün ufak bir kazası olmuştu ama olsun düzelir her şey


Bazı fotoğrafları Nero’nun albümlerinden aşırdım. Nero’nun sanatsal çalışmalarını paylaştığı Instagram hesabı: @nero_soares